کارشناس ارشد تربیت بدنی، دانشگاه تهران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تعیین ارتباط سبک رهبری و کارآمدی مربیان تیم های ملی دراگون بوت از دیدگاه ورزشکاران بود. ۴۸ ورزشکار، پرسشنامه مقیاس رهبری در ورزش (LSS) و مقیاس کارآمدی مربیگری (CES) را تکمیل کردند (N=n). پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب ۰٫۷۹ و ۰٫۸۹ بدست آمد. نتایج نشان داد ۶۶ درصد ورزشکاران ۲۰ تا ۲۵ ساله بوده و ۴۹ درصد آنها ۳ تا ۴ سال سابقه حضور در تیم ملی داشتند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون در سطح P≤۰٫۰۵ نشان داد بین کارآمدی مربیگری و سبک های رهبری آموزش و تمرین، دموکراتیک و حمایت اجتماعی، همبستگی معناداری وجود داشته و بین کارآمدی مربیگری و سبک های رهبری آمرانه و بازخورد مثبت رابطه معنا داری مشاهده نشد. تاثیر سبک رهبری و رفتار مربیان بر کارآمدی مربیان و موفقیت تیم های ورزشی، اهمیت استفاده مربیان از سبک رهبری مناسب را بیش از پیش نمایان می سازد.

مقدمه

مربیان محور اصلی و رکن مهم تیم های ورزشی هستند. در بین سه عامل ورزشکار، مربی و تماشاگر، مربی در رهبری تیم به عنوان یک سازمان دهنده ی قوی و زیر بنای هر پیشرفت مطرح است. بدون تردید تجربیات گذشته نشان داده است که مربیگری رشته ای متفاوت از سایر حوزه هاست و در آن طیف وسیعی از مهارت ها مورد نیاز است.

مربیگری حرفه ای است که به ورزشکاران کمک می کند تا ابعاد جسمی و روحی و روانی و توانایی های فردی و اجتماعی شان را در حد بالای استعداد های خود توسعه دهند. یک مربی کارا باید مهارت و دانش فوق العاده ای داشته باشد تا بتواند ورزشکاران ماهری پرورش دهد (۶).

امروزه اهميت جايگاه و نقش مربیان در موفقیت یا عدم موفقیت تیم های ورزشی بر كسي پوشيده نيست. این جایگاه و اهمیت در زمانی که صحبت از بازی های ملی و وجهه و اعتبار بین المللی است، مضاعف است (۲).

در خصوص مربی و مربیگری، ویژگی­ها و خصوصیات متعددی برای یک مربی کارآمد و اثربخش مطرح است. تحقیقاتی که در زمینه جنبه­های مختلف مربیگری انجام شده­اند، هر کدام به نوعی یک یا تعدادی از ویژگی­ها را برای احراز پست مربیگری مهم می­دانند. در همین مورد گاندی[۱] (۱۹۹۸) ویژگی­های یک مربی موفق و کارآمد را، گوش دادن، رهبری کردن، معلم بودن، هدایت­کردن، مشاور بودن و الگو بودن می داند (۱۳).

مربیان به عنوان یکی از ارکان اساسی شکل گیری و پیشرفت هر تیمی مورد توجه بوده اند و از نقش مهم آنها در عملکرد بازیکنان نمی توان چشم پوشی کرد. بر اساس مطالعات انجام شده، شخصیت و سبک رهبری و رفتاری مربیان، با عملکرد، انگیزش و میزان رضایت ارتباط دارد(۸).

پژوهش در مورد مدل مفهومی کارآمدی مربیگری در طول سالهای گذشته رشد فزاینده ای داشته است (۱۴). افزایش علاقه به ارتباطات بین رفتارها و اعتقادات مربی و ورزشکار و نتایج تیم منجر شد تا فلتز[۲]و همکاران در سال ۱۹۹۹ مدل مفهومی در مورد کارآمدی مربیگری و مقیاس کارآمدی مربیگری را توسعه دهند(۱۹).

به منظور یادگیری، توسعه و رشد ورزشکاران، از مربیان انتظار می رود که دستورالعمل های شایسته ای برای مهارت های حرکتی خاص توسعه داده و ارائه کنند. در حوزه روانشناسانه، از یک مربی انتظار می رود که مهارت های انگیزشی موثر را نشان داده و رقابت ها و تمرینات را به گونه ای هدایت کند که رشد عاطفی/ اجتماعی را افزایش داده و روحیه ورزشکاری و جوامردی را در ورزشکاران ترویج کند. در حوزه ی مهارتها، تاکتیکها و استراتژی ها، از مربیان انتظار می رود که استراتژی های رقابتی مناسب را بکار گیرند. مقیاس کارآمدی مربیگری به طور کاملتری این سه حوزه ی شایستگی مربیان را به وسیله ی ورزشکارانشان، امکانپذیر نموده است. در واقع مقیاس کارآمدی مربیگری، اعتقاد مربی در مورد تواناییهایش در تحت تاثیر قرار دادن یادگیری و عملکرد ورزشکارانش را اندازه گیری می کند (۱۷).

سید عامری(۱۳۸۱)، تحقیقی را با عنوان “رابطه ی سبک های رهبری و خلاقیت با میزان کارآمدی مدیران تربیت بدنی دانشگاه های وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری” انجام دادند. یافته های تحقیق نشان دادند که کارآمدی مدیران با سبک های رهبری انتخابی و خلاقیت مدیران ارتباط دارد و نیز ارتباط معناداری در تعامل بین متغیرهای تحقیق مشاهده شد (۳).

فِلتز و همکاران(۱۹۹۹)، پژوهشی رابا عنوان «مدل مفهومی کارآمدی مربیگری: بررسی اولیه و توسعه ساختار» انجام دادند. در این مطالعه نویسندگان مدل مفهومی کارآمدی مربیگری را شرح دادند و دستورالعملی را برای اندازه گیری این مفهوم توسعه دادند و چهار بُعد مقایس کارآمدی مربیگری: انگیزش، استراتژی بازی، تکنیک آموزش، و شخصیت سازی مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه این مطالعه این بود که مدل مفهومی کارآمدی مربیگری[۳] جهت اندازه گیری قابلیت ها و کارآمدی مربیان می تواند مورد استفاده قرار گیرد (۱۱).

سالیوان و کنت[۴] (۲۰۰۳) تحقیقی را با عنوان رابطه کارآمدی مربیگری و سبک رهبری آنها در بین مربیان ورزشی دانشکده‌ها انجام داد. نتایج تحقیق نشان دادند، بین این دو متغیر همبستگی مثبتی وجود دارد، از زیر مقیاس‌های کارآمدی مربیگری، اثر انگیزش و اثر تکنیک به عنوان پیش‌بینی‌کننده مهمی(۴۲% )برای سبک رهبری بودند. همچنین در این تحقیق، بین مربیان مرد و زن هیچ تفاوت معنی داری مشاهده نشد (۲۱).

بردلی[۵] و همکاران در سال ۲۰۰۸ پژوهشی را با عنوان «ادراکات ورزشکاران از کارآمدی مربیگری در اتحادیه راگبی: یک بررسی بر اساس مدل کارآمدی مربیگری» انجام دادند. محققان در این پژوهش بر اساس مدل کارآمدی مربیگری، رابطه بین کارآمدی مربیگری را با درک ورزشکاران از تلاش، تعهد، خوشی، تاثیرپذیری و رفتار فوق اجتماعی و ضداجتماعی خودشان در اتحادیه راگبی را آزمایش کردند. نتایج نشان داد ارزیابی های ورزشکاران از توانائی مربیشان در انگیزش، ارائه دستوالعمل (آموزش)، القاء بازی جوانمردانه در ورزشکارانشان، دلالت مهمی برای متغییرهای اندازه گیری شده در این تحقیق داشتند (۹).

فِلتز و همکاران در سال ۲۰۰۹ پژوهشی را با عنوان «کارآمدی مربیگری و مربیان داوطلب ورزش جوانان » انجام دادند. هدف این تحقیق کشف منابع مورد استفاده مربیان داوطلب برای کارآمدی مربیگری بود. نتایج تحقیق نشان دادکه مربیان کارآمدتر، سابقه مربیگری و بازیکنی بیشتری داشته، و ورزشکارانشان حمایت بیشتری را بویژه نسبت به کارآمدی استراتژی بازی و تکنیکی درک کرده بودند (۱۲).

روش پژوهش

پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه ی آماری این تحقیق، که در پاییز و زمستان ۱۳۸۹ انجام شد، ورزشکاران زن و مرد تیم های ملی دراگون بوت اعزامی به بازی های آسیایی گوانگجو بودند (N=48). روش نمونه گیری پژوهش حاضر از نوع سرشماری بود بنابراین جامعه ی آماری با نمونه ی آماری برابر بود. پژوهش حاضر ترکیبی از تحقیق کتابخانه­ای و میدانی می­باشد. در ابتدا با بهره گیری از منابع کتابخانه ای (کتاب­ها و مقالات فارسی، کتب و مقالات لاتین، وب­سایت­های اینترنتی و …) مبانی نظری پژوهش تدوین گردید و در ادامه بر اساس ادبیات پژوهش، پرسشنامه های مناسب برای ارزیابی عملکرد مربیان تهیه شد. پرسشنامه مقیاس رهبری(LSS)[6] در ورزش چلادوری و صالح و پرسشنامه کارآمدی مربیگری(CES)[7] فلتز به همراه برگه ی ویژگی های شخصی بین ورزشکاران مورد نظر در محل اردوی های تیم ملی در دریاچه مجموعه ورزشی آزادی تهران توزیع شد و تعداد ۴۱ پرسشنامه بازگردانده شد. لازم به ذکر است ۱۰ نفر از اساتید محترم رشته ی مدیریت ورزشی، روایی پرسشنامه کارآمدی مربیگری را تایید نمودند. ضرایب پایایی پرسشنامه ی سبک رهبری در جدول ۱ و ضرایب پایایی پرسشنامه ی کارآمدی مربیگری در جدول ۲ آورده شده است.

جدول ۱٫ ضریب اطمینان مقیاس رهبری در ورزش (LSS)

جدول ۲٫ ضریب اطمینان مقیاس کارآمدی مربیگری (CES)

پس از جمع آوری پرسشنامه ها، داده های مربوط به آنها با استفاده از نرم­افزار SPSS 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها(نتایج):

همانطور که در جدول ۱ نشان داده شده است، سن ۷ درصد ورزشکاران زیر ۲۰ سال، سن ۶۶ درصد آنها بین ۲۰ تا ۲۵ سال، سن ۲۲ درصد شان بین ۲۵ تا ۳۰ سال و سن ۵ درصد ورزشکاران تیم های ملی رشته ی دراگون بوت بالای ۳۰ سال بود.

جدول ۱٫ توزیع ورزشکاران بر حسب سن

همانطور که در جدول ۲ نشان داده شده است، سابقه ی عضویت در تیم ملی ۷ درصد ورزشکاران ۱ سال و کمتر، ۲۷ درصد آنها ۲ سال، ۲۹ درصد آنها ۳ سال، ۲۰ درصد آنها ۴ سال و سابقه ی عضویت در تیم ملی ۱۷ درصد ورزشکاران ۵ سال بود.

جدول ۲٫ توزیع ورزشکاران بر حسب سابقه ی عضویت در تیم ملی

همانطور که در جدول ۳ نشان داده شده است، ۱۵ درصد ورزشکاران دارای مدرک تحصیلی زیر دیپلم، ۵۶ درصد آنها دارای مدرک تحصیلی دیپلم، ۱۰ درصد آنها دارای مدرک تحصیلی فوق دیپلم، ۱۷ درصد ورزشکاران دارای مدرک تحصیلی لیسانس (اکثراً در رشته ی تربیت بدنی) و تنها ۲ درصد آنها دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس و بالاتر بودند.

جدول ۳٫ توزیع ورزشکاران بر حسب تحصیلات

در این تحقیق، با استفاده از روش آزمون همبستگی پیرسون و با استفاده از نرم افزار SPSS 18، همبستگی بین کارآمدی مربیگری و انواع سبک های رهبری مورد استفاده ی مربیان تیم های ملی دراگون بوت مورد بررسی قرار گرفته است.

جدول ۴ نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون را نشان می دهد. بر اساس این جدول، بین سبک رهبری آموزش و تمرین، دموکراتیک و حمایت اجتماعی با کارآمدی مربیگری مربیان تیم های ملی دراگون بوت ایران ارتباط معناداری وجود دارد(p≤۰٫۰۵) در حالی که بین سبک رهبری آمرانه و بازخورد مثبت با کارآمدی مربیگری آنها ارتباط معناداری وجود ندارد (p>0.05).

جدول ۴٫ نتایج آزمون همبستگی پیرسون

۳۸۰٫۱۹۶۰٫۱۶۶

بحث و نتیجه گیری

در این پژوهش رابطه ی معناداری بین سبک های رهبری آموزش و تمرین، دموکراتیک و حمایت اجتماعی با کارآمدی مربیگری مشاهده شد در حالیکه رابطه ی معناداری بین سبک های رهبری آمرانه و بازخورد مثبت با کارآمدی مربیگری مشاهده نشد. در تحقیقی که سالیوان و کنت در سال ۲۰۰۳ انجام دادند بیان کردند بین کارآمدی مربیگری و سبک های مربیگری همبستگی مثبتی وجود دارد آنها در آن پژوهش همانند تحقیق حاضر از پرسشنامه ی فلتز (برای سنجش کارآمدی مربیگری) و پرسشنامه ی چلادوری و صالح (برای تعیین سبک های رهبری مربی) استفاده کردند. در پژوهش سالیوان و کنت بر عکس پژوهش حاضر به رابطه ی ابعاد کارآمدی مربیگری: انگیزش، آموزش تکنیک، استراتژی بازی، شخصیت سازی؛ و سبک های رهبری پرداخته شده است که مشاهده شده است ابعاد آموزش و تکنیک و انگیزش پیش بینی کننده ی مهمتری برای سبک های رهبری می باشند(۲۱). مایرز[۸] و همکارانش نیز در سال ۲۰۰۵ به بررسی تاثیر کارآمدی مربیگری بر رفتارهای مربیگری که همان سبک های رهبری مربی است پرداختند. مایرز و همکارانش در تحقیق خود، هم مانند پژوهش حاضر رابطه ی کل کارآمدی مربیگری با رفتار مربیگری را مورد ارزیابی قرار دادند و هم رابطه ی ابعاد کارآمدی مربیگری را با رضایت تیمی در تیم های زنان و مردان مورد بررسی قرار داده اند. آنها مشاهده کردندکه در جامعه ی مورد بررسی اشان رابطه ی معناداری بین کل کارآمدی مربیگری و رفتار مربیگری هم در تیم های زنان و هم در تیم های مردان وجود دارد. همچنین آنها مشاهده کرده اند که بعد شخصیت سازی کارآمدی مربیگری با رضایت تیمی در تیم های زنان با مربیان مرد رابطه ی معنی دار اما معکوسی دارد و بعد انگیزش کارآمدی مربیگری با رضایت تیمی در تیم های زنان با مربیان زن رابطه ی معنی دار و مثبتی دارد. در مورد تیم های مردان نیز مشاهده شده است که کل کارآمدی مربیگری با رضایت تیمی رابطه ی معنی داری دارد(۱۶). همانگونه که مشاهده می شود، نتایج پژوهش حاضر تضادی با پژوهش مایرز و همکارانش ندارد. سید عامری در سال ۱۳۸۱ در پژوهشی، رابطه ی سبک های رهبری و خلاقیت مدیران ورزشی با میزان کارآمدی مدیران ورزشی را مورد بررسی قرار داد و یافته های تحقیق نشان داد بین این متغیر ها رابطه وجود دارد. هر چند پرسشنامه های مورد استفاده در پژوهش سید عامری، پرسشنامه ی هرسی و بلانچارد[۹] برای تعیین سبک رهبری و پرسشنامه ی رندسیپ[۱۰] برای ارزیابی کارآمدی مدیران می باشد، اما باز هم مشاهده شده است که بین سبک رهبری و کارآمد مدیران ورزشی رابطه وجود دارد و به نوعی با نتایج تحقیق حاضر و دیگر پژوهش هایی که در این زمینه انجام شده است، هم خوانی دارد. نویل[۱۱] نیز در سال ۲۰۰۷ با توجه به مدل مفهومی کارآمدی مربیگری، به ارتباط سبک های رهبری مربیان و جنسیت با عملکرد پرداخته است. در مورد جنسیت تفاوت های معناداری در مورد متغیرهای ذکر شده مشاهده نشد اما رابطه ی معنی دار و مستقیمی بین سبک رهبری آمرانه و بروندادهای عملکردی مثل پیروزی مشاهده شد(۱۸). فلتز و همکاران در مدل مفهومی کارآمدی مربیگری اظهار کرده اند که در سطوح بالای کارآمدی مربیگری باید بروندادهای خوشایند مشخصی برای مربیان و ورزشکاران حاصل شود. مثالهایی از این بروندادها، تعهد به مربیگری و استفاده از تکنیک های انگیزشی موثر برای مربیان، و رضایت، عملکرد، اعتماد به نفس، و انگیزش برای ورزشکاران است. در همین رابطه، وارگاس تانسیگ[۱۲] و همکارانش در سال ۲۰۰۳ روی بخش دیگری از مدل مفهومی کارآمدی مربیگری کار کردند. آنها در پژوهش خود، رابطه ی بین کارآمدی مربیگری و عملکرد تیم که در واقع رابطه ی کارآیی مربیگری با بخشی از بروندادهای کارآیی مربیگری است را بررسی کردند. در نتایج این پژوهش مشاهده شده است کارآیی مربیگری و خصوصاً ابعاد شخصیت سازی و انگیزشی آن، پیش بینی کننده ی قوی عملکرد تیم می باشند(۲۲). سالیوان و کنت در تحقیقی دیگر در سال ۲۰۰۳ نشان دادند که رابطه ی بین کارآمدی مربیگری، سبک رهبری مربی و تعهد سازمانی از کشوری به کشور دیگر تفاوت معناداری دارد البته تاکید بیشتری به تفاوت در تعهد سازمانی شده است. در همین پژوهش تفاوت معنی داری بین زنان و مردان در رابطه با متغیر هایی که ذکر شد، از کشوری به کشور دیگر مشاهده نشد(۱۵). همچنین در پژوهش باقری و همکارانش در سال ۱۳۸۴، رابطه ی معنی داری بین سبک های رهبری مربیان فوتبال با تعهد بازیکنان مشاهده نشد(۱). فتحی و همکارانش نیز در سال ۱۳۸۴، ارتباط سبک های رهبری مربیان و میزان موفقیت که همان عملکرد ورزشکاران است را بررسی کردند و مشاهده کردند با بالا رفتن سبک رهبری رابطه مدار، به میزان موفقیت کشتی گیران در مسابقات جهانی افزوده شده است(۵). چان[۱۳] نیز در تحقیقی در سال ۲۰۰۷، رابطه ی کارآمدی رهبری مربیان را با انسجام گروهی و انگیزه پیشرفت بازیکنان مورد بررسی قرار داد و رابطه ی معنی داری بین آنها مشاهده کرد(۱۰). رمضانی نژاد و حسینی کیشان در سال ۱۳۸۹، صادق در سال ۱۳۸۷، محمد پناهی در سال ۱۳۸۷ و مرادی در سال ۱۳۸۳، در پژوهش هایی جداگانه بر روی ارتباط بین سبک های رهبری و انسجام گروهی کار کردند (۲۰)، (۴)، (۷) و (۸). در پژوهش هایی که محمد پناهی، مرادی، رمضانی نژاد و حسینی کیشان انجام دادند، این رابطه معنادار بود اما در پژوهشی که صادق بر روی تیم های زنان انجام داد، رابطه معنادار نبود که می تواند متاثر از تفاوت در جنسیت و شرایط متفاوت در این دو گروه در ایران باشد. در پژوهش حاضر نیز به ارتباط کل ابعاد کارآمدی مربیگری با انواع سبک های رهبری مربیگری پرداخته شده است و یافته های تحقیق نشان می دهند که ارتباط معنی داری بین کل کارآمدی مربیگری و سبک های رهبری آموزش و تمرین، دموکراتیک و حمایت اجتماعی در مربیان تیم های ملی دراگون بوت ایران از دیدگاه ورزشکارانشان وجود دارد از این رو مربیانی که به آموزش مهارت ها، مشارکت ورزشکاران در تصمیم گیری ها و روابط بین اعضای تیم اهمیت بیشتری می دهند، از نظر ورزشکاران مربیان کارآمدتری هستند. لذا پیشنهاد می شود مسئولین انجمن دراگون بوت ایران از طریق تشکیل کلاسها و کارگاه های آموزشی، آگاهی مربیان را در مورد ابعاد کارآمدی مربیگری و تاثیر آن بر سبک رهبری مربی بالا ببرند تا مربیان با آگاهی مناسب بتوانند نقش مثبتی ایفا کنند.

منابع و مآخذ

1. ۱٫باقری و همکاران،(۱۳۸۴)، ارتباط بین سبک های رهبری مربیان فوتبال با میزان تعهد و یکپارچگی بازیکنان، نشریه علوم حرکتی و ورزشی، جلد اول
2. ۲٫پورسلطانی و همکاران، (۱۳۸۸)، “اعتباریابی و پایایی یابی مقیاس بازخورد ۳۶۰ درجه برای رهبری در مدیریت ورزشی”. طرح پژوهشی پژوهشکده تربیت­بدنی و علوم ورزشی.
3. ۳٫سیدعامری، میرحسن، (۱۳۸۱)، طراحی و تبیین مدل سه بعدی سبک رهبری، خلاقیت و کارآمدی مدیران ورزشی دانشگاهها، رساله دکتری، دانشگاه تربیت مدرس تهران.
4. ۴٫صادق، سارا، (۱۳۸۷)، تعیین ارتباط سبک رهبری مربیان با انسجام گروهی بازیکنان تیم های موفق و ناموفق بسکتبال لیگ برتر بانوان ایران در سال ۱۳۸۶، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
5. ۵٫فتحی، مهرداد، (۱۳۸۴)، ارتباط بین سبک های رهبری مربیان تیم های ملی کشتی جهان با میزان نگرش به موفقیت آنها، نشریه علوم حرکتی و ورزش، جلد اول
6. ۶٫مارتنز، رینر،( ۱۳۷۳)، روانشناسی ورزشی، ترجمه دکتر محمد خبیری، انتشارات کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران. ص ۱۰۶٫
7. ۷٫محمدپناهی، پیام، (۱۳۸۷)، ارتباط بین سبک های رهبری با انسجام گروهی تیم های والیبال لیگ برتر کشور، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران
8. ۸٫مرادی، محمد رضا،( ۱۳۸۳)، رابطه سبک رهبری مربیان با انسجام گروهی تیم های والیبال لیگ برتر کشور، پایان نامه ی کارشناسی ارشد، تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس٫
   1. ۹٫Boardley, Ian D., Kavussanu, Maria, and Ring, Christopher, (2008), “athletesۥ perceptions of coaching effectiveness and athlete-related outcomes in Rugby Union: an investigation based on the Coaching Efficacy Model”, University of Birmingham, the sport psychologist ©۲۰۰۸ Human Kinetics, Inc.
   2. ۱۰٫Chen, M. H. (2007). “Exploring the relationship between effective coaching leadership, group cohesion, and achievement motivation in college basketball teams in Taiwan”. Unpublished Doctoral Dissertation, Sport Management, United States Sports Academy.
   3. ۱۱٫Feltz, D. L., Chase, M. A., Moritz, S. E., Sullivan, P.(1999). “A conceptual model of coaching efficacy: Preliminary investigation and instrument development”. Journal of Educational Psychology, 91, 765-776.
   4. ۱۲٫Feltz, Deborah L., Hepler, Teri J., and Roman, Nathan, (2009), “coaching efficacy and volunteer youth sport coaches”, Michigan State University, the sport psychologist ©۲۰۰۸ Human Kinetics, Inc.
   5. ۱۳٫Gondi, )1999(, “Coach Assessment from” www.vemplearninq.org
   6. ۱۴٫Kavussanu, Maria, Boardley, Ian D., Jutkiewicz, Natalia, Vincent, Samantha, and Ring, Christopher, (2008), “coaching efficacy and coaching effectiveness: examining their predictors and comparing coachesۥ and athletesۥ reports”, University of Birmingham, the sport psychologist ©۲۰۰۸ Human Kinetics, Inc.
   7. ۱۵٫Kent, Aubrey and Sullivan, Philip J., (2003), “comparisons of job attitudes among United StatesCanadian intercollegiate coaches”, the Worldۥs Leading Sport Resource Centre, www.sirc.ca
   8. ۱۶٫Myers, N. D. Vargas-Tonsing, T. M., Feltz, D. L. (2005). “Coaching efficacy in intercollegiate coaches: sources, coaching behavior, and team variables”. Psychology of Sport & Exercise, 6, 129–۱۴۳٫
   9. ۱۷٫Myers, Nicholas D, Feltz, Deborah L, Maier, Kimberly S, Wolf, Edward W, Reckase, Mark D, (2006), “athletesۥ evaluation of their head coachۥs coaching competency, Research Quarterly for Exercise and Sport”© ۲۰۰۶ by the American Alliance for Health, Physical Education, Recreation and Dance, Vol. 77. No. 1. Pp. 111-121
   10. ۱۸٫Newell, Bryce, (2007), “the relationship of coaches‘ leadership styles and gender to performance outcomes and academic performance in college basketball”, A Thesis Proposal Presented to The Faculty of Humboldt State University In Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Master of Science In Kinesiology: Teaching/Coaching
   11. ۱۹٫Porter, Terrence W., (2005), “the associations among collegiate tennis coachesۥ coaching efficacy, percentage of time spent teaching mental skills, and team performance (won-lost record)”, University of Florida, a thesis presented to the graduate school of the university of Florida in partial fulfillment of the requirements for the degree of master of science.
   12. ۲۰٫Ramzaninezhad, Rahim; Hoseini Keshtan, Misagh, (2009), “the relationship between coachۥs leadership styles and team cohesion in Iran football clubs professional league”, Brazilian Journal of Biomotricity, Vol. 3, Num. 2, junio-sin mes, 2009, pp. 111-120 .
   13. ۲۱٫Sullivan, P .Kent A. (2003). “Coaching Efficacy as a Predictor of Leadership Style in Intercollegiate Athletics”. Journal of Applied Sport Psychology, Volume 15, Number 1, pp. 1-11
   14. ۲۲٫Vargas-Tonsing, T. M, Warner, A. L, & Feltz, D. L. (2003). “The predictability of coaching efficacy on team efficacy and player efficacy in volleyball”. Journal of sport behavior, 26, 4, 396-409

به عنوان مثال، ما رژيم غذايي در ورزشکاران دوي ماراتن را بيان مي کنيم.
رژيم غذايي براي دوندگان جهت کارآيي مطلوب

شما اگر يک دونده باشيد ، کيلومترها مسافت را بدون خسته شدن مي دويد و در طي اين فرآيند کالري فراواني مي سوزانيد.

بدن ما مثل يک اتومبيل است که بدون سوخت کار نمي کند و زماني که سوخت کاملي به آن برسانيد، به بهترين شکل عمل خواهد کرد.

حال بايد بدانيد چگونه مي توانيد اين سوخت را به بدن خود برسانيد که بوسيله آن به خوبي بدويد؟

مواد غذايي از کربوهيدرات ها، پروتئين و چربي تشکيل شده اند. دوندگان ماراتن و ساير ورزشکاران، بايستي برنامه غذايي داشته باشند که داراي کربوهيدرات بالا، پروتئين متوسط و چربي کمي باشد. مهم ترين ماده مغذي ديگر، آب است.

بايد بدانيد که چرا اين مواد مغذي مهم هستند؟ چه مقدار از آنها را بايد مصرف کنيد؟ و چه مقدار آب، قبل و بعد از ورزش و در طي آن نياز داريد؟

اگر توصيه هاي زير را اجرا کنيد، مطمئن باشيد بدن شما به مقدار کافي و مناسب تغذيه خواهد شد، آب کافي خواهد داشت و به بهترين نحوخواهيد توانست به ورزش خود ادامه دهيد.
کربوهيدرات ها و ذخيره گليکوژن عضلات

چرا مصرف کربوهيدرات ها مهم است؟

بهترين سوخت براي تامين انرژي در حين دويدن يا ساير ورزش هاي استقامتي، ذخيره گليکوژن عضلات است. کربوهيدرات ها در بدن به شکل گليکوژن ذخيره مي شوند، در حقيقت منبع اصلي توليد انرژي در بدن در حين انجام ورزش ، ذخيره گليکوژن است.

اگر مقدار تجزيه گليکوژن در بدن بيشتر از مقدار جايگزين آن باشد ، ذخاير گليکوژني خالي خواهد شد ، يعني وقتي بدن براي تامين انرژي مورد نياز خود، گليکوژن را مصرف کند و مقدار مصرف آن بيشتر از مقدار ذخيره آن باشد، اين منابع از بين خواهد رفت، در نتيجه فرد خيلي زود خسته مي شود و ديگر نمي تواند با سرعت و قدرت به دويدن خود ادامه دهد.

بنابراين براي تامين و حفظ ذخاير گليکوژني، بايستي رژيم غذايي يک دونده ماراتن غني از کربوهيدرات باشد.

چه مقدار کربوهيدرات بايد مصرف کرد؟

کربوهيدرات ها بايد ۷۰- ۶۰ درصد کل کالري روزانه را تشکيل دهند. براي تعيين مقدار کربوهيدرات مورد نياز بايد مقدار وزن خود را ( به کيلو گرم ) ضربدر عدد ۷ کنيد، در نتيجه مقدار گرم کربوهيدراتي که بايد روزانه مصرف کنيد، بدست خواهيد آورد.

بهترين منابع غذايي کربوهيدراتي شامل : گروه نان و غلات ( بهتر است سبوس دار باشند) ، انواع ميوه ، سبزيجات و لبنيات کم چرب است. گروه نان و غلات مثل برنج ، ماکاروني ، نان و غلات سبوس دار است.

برچسب مواد غذايي مقدار گرم کربوهيدرات موجود در يک واحد از آن ماده غذايي را به شما نشان خواهد داد.

يک ورزشکار استقامتي بايد روزانه ۱۵ واحد از گروه، نان و غلات، ۶ واحد از گروه ميوه ها، ۶ واحد از گروه سبزيجات و ۵ واحد لبنيات کم چرب مصرف کند.
مقدار يک واحد از اين گروه هاي غذايي مطابق زير است:

– يک واحد گروه نان و غلات ( ۱۵ گرم کربوهيدرات ) ، برابر است با يک کف دست نان ( لواش ۴ کف دست ) يا نصف ليوان برنج يا ماکاروني پخته.

– يک واحد ميوه ( ۱۵ گرم کربوهيدرات ) برابر است با يک عدد ميوه متوسط مثل سيب و … يا سه چهارم ليوان آبميوه .

– يک واحد لبنيات کم چرب ( ۱۲ گرم کربوهيدرات ) برابر است با يک ليوان شير يا ماست کم چرب يا ۴۵ گرم پنير .

– يک واحد سبزيجات ( ۵ گرم کربوهيدرات ) برابر است با يک ليوان سبزي يا نصف ليوان سبزي ريز شده يا سه چهارم ليوان آب سبزي .
* نکته :

سبزيجات نشاسته اي مثل نخود فرنگي و ذرت، همچنين حبوبات مثل عدس و نخود نسبت به ساير سبزيجات، در هر واحد خود مقدار بيشتري کربوهيدرات دارند که حدود ۲۰- ۱۵ گرم در نصف ليوان است.

پروتئين ها

چرا دريافت پروتئين مهم است؟

پروتئين براي رشد و ترميم ماهيچه هاي بدن لازم است. ورزش بدني منظم ، مقدار تجزيه پروتئين عضلات و دفع آن را از بدن کاهش مي دهد. زماني که مقداري از پروتئين در حين انجام ورزش تجزيه مي شود، ولي بعد از آن و در دوره ترميم، ساخت آن افزايش مي يابد.

اگر مقدار ذخاير گليکوژني ماهيچه بالا باشد، فقط ۵ درصد انرژي مورد نياز بدن از پروتئين ها تامين مي شود. ولي زماني که به دليل دريافت کم کربوهيدارت، ذخاير گليکوژني ماهيچه کاهش مي يابد، بيشتر پروتئين مصرفي، براي توليد انرژي ( تا ۱۰ درصد انرژي ) مورد استفاده قرار مي گيرد و کمتر صرف رشد و ترميم عضلات مي شود.

استفاده از پروتئين بعنوان سوخت هم گران است و هم کفايت کربوهيدرات ها را ندارد.
چه مقدار پروتئين مورد نياز است؟

يک ورزشکار استقامتي نسبت به يک فرد بالغ غير فعال ، به۵۰ درصد پروتئين بيشتر نياز دارد. ۱۵- ۱۲ درصد کالري روزانه بايد توسط پروتئين تامين شود.

براي تعيين مقدار مورد نياز پروتئين ، وزن خود را ( به کيلو گرم ) ضربدر عدد ۳/۱ کنيد تا مقدارگرم پروتئين روزانه را بدست آوريد.

منابع غني از پروتئين عبارتند از : گوشت قرمز لخم ( بدون چربي )، مرغ ، ماهي ، تخم مرغ و لبنيات.

اين مواد غذايي حاوي تمام اسيد آمينه هاي ضروري مورد نياز بدن هستند. ساير منابع پروتئيني شامل : آجيل و حبوبات است.
مانند کربوهيدارت ها، با بررسي بر چسب مواد غذايي مي توانيد مقدار پروتئين موجود در يک واحد از آن ماده غذايي را بخوانيد.

يک ورزشکار استقامتي بايد روزانه ۵- ۳ واحد از اين گروه پروتئيني دريافت کند.

يک واحد از اين گروه شامل موارد زير است:

– ۹۰ گرم گوشت قرمز لخم، مرغ و ماهي ؛ به عنوان مثال يک همبرگر کوچک، نصف سينه کامل مرغ که ۲۱ گرم پروتئين دارند.

– نصف ليوان حبوبات پخته، ۳۰ گرم پنير، ۱ عدد تخم مرغ، ۲ عدد سفيده تخم مرغ، دو قاشق غذاخوري کره بادام زميني که ۷ گرم پروتئين دارند.

– يک ليوان شير يا ماست کم چرب که ۸ گرم پروتئين دارد.

همچنين يک واحد از گروه نان و غلات ( که بهتر است سبوس دار باشد ) مثل يک کف دست نان سنگک، که حدود ۳ گرم پروتئين دارد.
دريافت بيش از حد پروتئين ، چه اثراتي در بدن دارد؟

وقتي که يک ورزشکار استقامتي بيشتر از نياز خود، پروتئين مصرف مي کند، آن را براي تامين انرژي استفاده کرده يا به صورت چربي در بدن ذخيره مي کند.

کربوهيدرات ها منبع ارزان تر و با کفايت تري براي توليد انرژي هستند. به علاوه، مصرف زياد پروتئين، نياز بدن به آب را افزايش مي دهد و منجر به بروز کم آبي در بدن مي شود، زيرا کليه ها براي دفع نيتروژن اضافي حاصل از مصرف بالاي پروتئين، نياز به آب زيادي دارند.

همچنين دريافت رژيم غذايي با پروتئين و چربي بالا، بعد از يک تمرين بدني سنگين، باعث مي شود جايگزيني ذخاير گليکوژني به طور کامل انجام نشود و به اجراي تمرينات ورزشي آسيب خواهد رساند. هضم چنين رژيمي مشکل است و منجر به احساس سستي و تنبلي در ورزشکار مي شود.

البته ورزش به تنهايي قادر نيست بيماري هاي مرتبط با دريافت رژيم غذايي پرچرب را از بين ببرد؛ مثل بيماري هاي قلبي ، سکته و بعضي سرطان ها.

چه مقدار چربي بايد مصرف کرد؟

ورزشکاران استقامتي نيز مانند ساير افراد بايد کمتر از ۳۰ درصد انرژي مورد نياز خود را از چربي ها بدست آورند. همچنين کمتر از ۱۰ درصد کل کالري روزانه، بايد توسط چربي هاي اشباع تامين شود.

بعنوان مثال اگر شما يک ورزشکار هستيد و روزانه ۳۰۰۰ کالري نياز داريد، بايد کمتر از ۱۰۰۰ کالري آن را چربي ها تشکيل دهند.

غذاي پرچرب عبارتند از :

انواع شيريني جات و کاکائو ، غذاهاي سرخ شده، بستني، سوسيس و کالباس، سس مايونز، پيتزا، خامه و کره.

برچسب مواد غذايي مقدار گرم چربي ها و مقدار کالري حاصل از چربي ها را در هر واحد نشان مي دهد.

غذاهايي را انتخاب کنيد که کمتر از ۳۰ درصد کالري آن از چربي باشد.
چگونه يک برنامه غذايي پرچرب به انجام ورزش لطمه مي زند؟

ذخيره گليکوژني عضلات براي تامين سوخت در يک ورزش طولاني مدت و مداوم، بيشتر از ذخيره چربي مورد استفاده قرار مي گيرد، زيرا چربي نمي تواند انرژي فوري مورد نياز را تامين کند.

همچنين چربي نسبت به کربوهيدرات، نياز به زمان بيشتري براي هضم دارد، بنابراين وعده غذايي قبل از ورزش بايد چربي کمي داشته باشد.
منبع : WWW.MARATHONGUID.COM

مترجم : ولدخاني – کارشناس تغذيه تبيان

]]> http://ifsafed.com/dragonboat/?feed=rss2&p=662 0 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=660 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=660#comments Wed, 01 Jul 2015 05:37:15 +0000 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=660 “امروز هیات اجرائی مصوب کرد که بازیهای آسیایی بعدی در جاکارتا اندونزی برگزار شود چرا که این کشور شایسته برگزاری چنین رویداد ورزشی بزرگیست” شاید زمانی که شیخ احمد الفهد الصباح، رئیس شورای المپیک آسیا این جمله را بر زبان می آورد نمی دانست که علاقه مندان دراگون بوت در سراسر قاره آسیا چقدر از گفته هایش خوشحال شدند.

به محض انصراف ویتنام از میزبانی هجدهمین دوره بازیهای آسیایی به دلایل مالی، بلافاصله مجددا اندونزی به عنوان میزبان محتمل این بازیها مطرح شد. اگرچه پیش از این سورابایا اندونزی موفق نشده بود در مقابل ٢٩ راي هانوی ویتنام بیش از ١٤ رای کسب کند و میزبانی به تصمیم اعضای شورای المپیک آسیا به ویتنام داده شده بود، اما این بار اندونزی تقریبا برای میزبانی این بازیها بی رقیب شده بود، تا این که با حمایت قوی دولت اندونزی و رضایت کامل مسئولین شورای المپیک آسیا، این بار جاکارتا به عنوان میزبان هجدهمین دوره بازیهای آسیایی انتخاب شود. پیش از این مقرر شده بود که از دور بعد، بازیهای آسیایی یک سال پیش از بازیهای المپیک برگزار شوند بدین معنی که هجدهمین دوره بازیهای آسیایی در سال ۲۰۱۹ یعنی یک سال پیش از المپیک توکیو برگزار شود اما به درخواست اندونزی و با توجه به انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال ۲۰۱۹، این دوره از بازیها طبق روال پیشین در سال ۲۰۱۸ برگزار خواهد شد.
جاکارتا پیش از این یک بار در سال ۱۹۶۲ میزبان چهارمین دوره بازیهای آسیایی بوده است. جایی که بازیهای آسیایی با حضور ۱۷ کشور در ۱۵ رشته انجام شد و میزبان موفق شد پس از ژاپن جایگاه دوم را از آن خود کند. اگرچه دراگون بوت از پیشینه چند هزار ساله در شرق آسیا و اندونزی برخوردار است اما در آن سالها هنوز توریست های اروپایی با این رشته در هنگ کنگ آشنا نشده بودند تا فدراسیون جهانی این رشته (در سال ۱۹۹۱) و به تبع آن فدراسیون آسیایی آن (در سال ۱۹۹۲) تاسیس شود. لذا حضور دراگون بوت در بازیهای آسیایی به سال ۲۰۱۰ موکول شد تا با حمایت چین میزبان برای اولین بار این رشته وارد بازیهای آسیایی شود و مشعل بازیها توسط کاپیتان تیم ملی دراگون بوت چین روشن شود. در گوانگجو چینی ها امیدوار بودند هر ۶ مدال طلای رشته بومی خود را کسب کنند، اما اندونزی با کسب ۳ مدال طلای مردان و ۳ مدال نقره بانوان این پیش بینی را بهم زد و البته همین موضوع باعث شده که امروز امیدوار باشیم که این کشور تمامی تلاش خود را برای برگزاری مجدد دراگون بوت در بازیهای آسیایی به کار گیرد.
کشور اندونزی در طول ۱۷ دوره از بازیهای آسیایی بیشترین مدال مرغوب را در بدمینتون (مجموع: ۹۱ مدال، میانگین: ۶٫۵ مدال در هر دوره)، تنیس (مجموع: ۴۲ مدال، میانگین: ۳٫۲ مدال در هر دوره)، دو و میدانی (مجموع: ۲۱ مدال، میانگین: ۱٫۲ مدال در هر دوره)، بوکس (مجموع: ۲۴ مدال، میانگین: ۱٫۵ مدال در هر دوره) و دراگون بوت (مجموع: ۶ مدال، میانگین: ۶ مدال در هر دوره) به دست آورده است. این در حالی است که دراگون بوت تنها یک بار در بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو برگزار شده است که اندونزی در آن بازیها ۳ طلا از ۴ طلای خود را از دراگون بوت کسب کرد. لذا با توجه به ثابت بودن رشته های مذکور در برنامه بازیهای آسیایی و المپیک، تنها گزینه میزبان برای اضافه کردن به بازیها با بیشترین حجم مدال ممکن، دراگون بوت است. کما این که سال گذشته این کشور برای نخستین بار دراگون بوت را وارد برنامه بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی کرد.
در گوانگجو ۴۰۷ ورزشکار از ۱۱ کشور در ۳ مسافت ۲۵۰ متر، ۵۰۰ متر و ۱۰۰۰ متر آقایان و بانوان قایق ۲۰ نفره به رقابت پرداختند و کلیه مدال های دراگون بوت توسط ۵ کشور اندونزی، چین، میانمار، تایلند و کره جنوبی درو شد. نمایندگان کشورمان نیز علیرغم سابقه اندک در این رشته ورزشی (از سال ۱۳۸۵) و تجربه بسیار کم (فقط ۴ حضور بین المللی از بدو تاسیس دراگون بوت در ایران) در مقایسه با حریفان خود که عمدتا به این رشته به عنوان ورزش بومی خود نگاه می کنند، پس از تنها ۷ ماه اردو نتایج قابل قبولی کسب کردند و حتی به فینال برخی مواد راه یافتند. البته به نظر می رسد با توجه به رویکرد جهانی، قطعا مسابقات قایق ۱۰ نفره نیز به این رویداد اضافه خواهد شد تا شانس حضور و کسب مدال کشورها بیشتر شود.
حال که جذابیت، هیجان، فراگیری، بعد همگانی، روح تیمی و دیگر فاکتورهای بی نظیر و منحصر به فرد دراگون بوت در چشم مسئولین ورزش کشور چندان مهم به نظر نمی رسد تا حمایت درخوری از آن داشته باشند، دوره چهار ساله پیش رو فرصتی است تا به بهانه بازیهای آسیایی مجددا توجه آنها به این رشته ورزشی جلب شود. قطعا در این مسیر استفاده از تجربیات گذشته و آسیب شناسی شرایط پیشین می تواند موجب درخشش هرچه بیشتر دراگون بوت در بازیهای جاکارتا شود.
در هر حال، همه مسئولین و علاقه مندان به این رشته ورزشی موظفند در این فرصت به وجود آمده از کلیه ظرفیت ها استفاده کنند تا از بعد توسعه، تهیه امکانات و تجهیزات، همگانی کردن و همچنین بحث قهرمانی، دراگون بوت جهش خوبی را طی ۴ سال آینده تجربه کند و این مهم بدون همفکری و تلاش همه اعضای این خانواده بزرگ میسر نخواهد شد.

به امید آنکه با یک برنامه مناسب، این بار اژدهاسواران ایران پیش بینی ها را بهم بزنند.

]]> http://ifsafed.com/dragonboat/?feed=rss2&p=660 0 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=657 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=657#comments Wed, 01 Jul 2015 05:33:45 +0000 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=657 تاريخچه – تعريف

واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده است. اشاره به یک نوشیدنی الکلی باستانی دارد که به عنوان محرک در مراسم رقص استفاده می گردید. بتدریج این واژه استقاده گسترده تری کرد و در ورزش امروز به معضلی تبدیل شده است. این واژه در دنیای امروز به معنای استفاده ورزشکار از مواد یا روش هایی است که به قصد افزایش کارآیی در ورزش انجام می شود.
دوپینگ به معنای استفاده از مواد متعلق به گروه داروهای ممنوع، محدود شده و یا استفاده از روشهای گوناگون غیرمجازی می باشد. به قول خوان آنتونیو سامارانش رییس کمیته بین المللی المپیک، دوپینگ نوعی تقلب است که از جنبه های مختلف منجر به انحطاط و مرگ می شود:
مرگ فیزیولوژیک چرا که دستکاری غیرقانونی در فرایند طبیعی باعث تغییرات شدید و گاهاً برگشت ناپذیری در بدن می شود.
مرگ جسمی نظیر برخی موارد اسف بار مرگ ورزشکاراني که در سالهای اخیر مشاهده شده است. انحطاط روانی و شخصیتی ناشی از رضایت شخص به تقلب، نادیده انگاشتن توانایی ها و ظرفیت های شخصی و بزرگ کردن ناتوانی ها و معایب.و بالاخره انحطاط اخلاقی به واسطه تعدی فرد از قوانینی که تمام جامعه بشری پایبند آن هستند.
از رخدادهای مهم در تاریخ دوپینگ می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
اولین مورد مرگ ورزشکاران در سال ۱۸۸۶ رخ داد که یک دوچرخه سوار به نام لینتون در اثر استفاده بیش از حد داروی تری متیل درگذشت.
در مسابقات المپیک یک دونده ماراتن به نام توماس هیکس در اثر مصرف برندی و استریکلین در شرف مرگ قرار گرفت.
۱۹۶۰-دوچرخه سوار دانمارکی در المپیک رم به علت مصرف بیش از حد آمفتامین ها فوت کرد.
۱۹۶۷-کمیته بین المللی المپیک بعد از مرگ تامی سیمپسون به علت مصرف غیر از آمفتامین ها واکنش نشان داد.

علل مخالفت با دوپينگ

اصولاً چرا علی رغم آنکه دوپینگ با افزایش کارآیی ورزشکاران همراه است با آن مخالفت می شود؟
مبارزه بر علیه دوپینگ بر سه اصل استور است:
احترام به اخلاق پزشکی و ورزشی: دوپینگ با اهداف عالیه ورزش که سالم سازی جسم و روح میباشد منافات دارد. از طرف دیگر این پدیده زمینه ای برای کشانده شدن چوانان ورزشکار بسوی بلای خانمانسوز اعتیاد را فراهم می آورد.
محافظت از سلامت ورزشکاران: کاربرد داروها طیفی از اثرات جانبی ناخواسته و زیانبار را برای بدن فرد بر جای می گذاردکه می توانند در پاره ای از موارد برگشت ناپذیر باشد و از این رو،صدمات جبران ناپذیری را یر روی سلامتی ورزشکار وارد نمایند.
فراهم آوردن محیطی برابر برای تمامي ورزشکاران: دوپینگ به دلیل ایجاد برتری غیر منصفانه در صحنه ورزش، بر خلاف مقررات جاری سازمانهای اجرایی ورزش می باشد و ارتکاب آن جرم شناخته می شود.

داروهاي دوپينگي

چه طبقاتی از داروها جزو موارد دوپینگ محسوب می شوند؟
این داروها معمولاً در پنج گروه دارویی طبقه بندی می شوند:
الف)داروهای محرک سیستم عصبی مرکزی: از این رده میتوان آمفتامین، کوکائین، افدرین، پسودو افدرین، فلیل پروپانولامین و … را نام برد: این داروها در درمان جهت افزایش هوشیاری، رفع خستگی، کاهش اشتها، درمان برخی اختلالات خواب آلودگی و نیز در فزون فعالیتی کودکان بکار می روند. داروهایی از این دسته که در ورزش مورد استفاده نابجا قرار می گیرند، شامل کوکائین، آمفتامین، کافئین و پروپانول آمین هستند. طبق بررسی های بعمل آمده بیش از میلیونها نفر از جوانان کوکائین مصرف می کنند. محرکهای سیستم اعصاب مرکزی توسط ورزشکاران برای افزایش میزان انرژی، دقت و تمرکز حواس، تحریک رفتاری و بالابردن سطح هوشیاری استفاده می شوند. این داروها در حدود ۲۰ درصد از مجموع سوء استفاده های دارویی را بخود اختصاص می دهند.
کوکائین برای اولین بار توسط فروید جهت درمان دسته ای از اختلالات عصبی بکار رفت، اما بدلیل بروز عوارض جانبی خطرناک و کشف داروهای جدیدتر با خصوصیات برتر، بزودی کنار گذاشته شد. کوکائین ابتدا ایجاد حالت سرخوشی و نشئه و پس از آن حالت نا امیدی می نماید. سرعت انعکاسهای محیطی فرد در پاسخ به دارو بالا رفته ولی در کنار آن، فشار خون و تعدادضربان قلب نیز بطور قابل توجهی افزایش می یابد. از عوارض جانبی کوکائین میتوان به کاهش هماهنگی حرکات، هیجان، بی خوابی، بی قراری، اضطراب، جنون، سکته های قلبی و نارسایی احتقانی قلب اشاره کرد.
به عنوان نمونه مرگ لین بیاس ستاره بسکتبال دانشگاه مریلند آمریکا و دان راجرز فوتبالیست آمریکایی در سال۱۹۸۶ بر اثر اسید وزلاکتیک ناشی از مصرف کوکائین بوده است. آمفتامین ها گروه دیگری از این دسته داروها هستند. سرآغاز دوپینگ در وزرشهای نوین با این داروها بوده است. این داروها توسط ورزشکاران جهت کاهش احساس خستگی، افزایش انعکاسهای محیطی و تمرکز حواس، حالت تهاجمی و بالاخره کاهش وزن استفاده می شوند.
بدلیل عدم احساس خستگی توسط ورزشکاران این خطر وجود دارد که این افراد ساعت های متمادی به فعالیت بدنی ادامه داده و عوارض جبران ناپذیری به بدن آنان وارد آید. عوارض قلبی و عروقی، اختلالات انعقاد خون، خشونت و بی رحمی، اعتیاد، تحریک عصبی و گرمازدگی از اثرات ناخواسته این داروها هستند. مرگ کورت انمار جانسون دوچرخه سوار دانمارکی در المپیک ۱۹۶۰ رم در اثر مصرف آمفتامین بوده است.
فتیل پروپانوئل آمین، محرک دیگر سیستم عصبی مرکزی است که در فرمولهای ضدسرما خوردگی جهت رفع احتقان و آبریزش دستگاه تنفسی فوقانی استفاده می شود. این دارو بدلیل بروز اثرات سمی در مقادیر مصرف بالا کمتر توسط ورزشکاران استفاده شده است. از عوارض جانبی این دارو میتوان به افزایش فشار خون، حملات صرعی، آریتمی قلبی و حتی افزایش احتمال سکته قلبی اشاره کرد.
داروی دیگر محرک سیستم اعصاب مرکزی، کافئین است. کافئین ماده ای از گروه متیل گزانتین ها می باشد که در چای و قهوه به فراوانی وجود دارد. این دارو، علاوه بر خصوصیات کلی تحریک سیستم اعصاب مرکزی بدلیل افزایش مصرف اسیدهای چرب، می تواند انرژی زا هم باشد. کافئین در ترکیب برخی از داروهای مسکن و ضد سرماخوردگی وجود دارد.
در ورزشهای استقامتی، برخی از ورزشکاران از این دارو استفاده می کنند. از عوارض ناخواسته این دارو علاوه بر عوارض کلی، خاصیت مددی، آریتمی قلبی، عدم هماهنگی اعمال دقیق و برهم زدن وضعیت خواب و بیداری را می توان نام برد. به دلیل وجود کافئین در ترکیب نوشیدنیها معمولی غلظت مجازی معدل ۱۲ میکروگرم بر میلی لیتر از این دارو در ادرار تعیین شده است که بالاتر از آن دوپینگ محسوب می شود.
ب)داروهای مخدر: از این داروها می توان از هروئین، مورفین، متادون و … نام برد.
ج)استروئیدهای آنابولیک: داروهایی نظیر ناندرولون، تستوسترون، اکسی متولون، استانوزولول و … در این گروه جای می گیرند: استروئیدهای آنابولیزان، مشتقات هورمونهای مردانه یا تستوسترون می باشد که در مقایسه با خود تستوسترون(هورمون مردساز) دارای اثرات آنابولیک بیشتر و اثرات مردانه(آندروژنیک) کمتر هستند. مصارف درمانی این گروه دارویی، شامل اختلالات عملکرد غدد جنسی مردانه، کم خونی، سرطان پستان(به عنوان داروی کمکی) آنژیوادم ارثی و آندومتریوز(بیماری زنان)، تاخیر در رشد استئوپروز(پوکی استخوان)، سوختگی و جراحی می باشد. برای درمان کوتاه مدت از انواع خوراکی نظیر متیل تستوسترون و جهت درمان بلند مدت از انواع تزریقی مانند ناندرولون استفاده می شود. نخستین گزارشات حاکی از کاربرد نابجای این داروها در ورزش به سال ۱۹۵۰ مربوط می شود تا جایی که گروهی از وزنه برداران و بدنسازان مرتکب دوپینگ با این داروها شده بودند. پس از آن درخشش وزنه برداران روسی را در المپیک ۱۹۶۰ به مصرف داروهایی از این دسته نسبت دادند. استروئیدهای آنابولیزان در سال ۱۹۷۴ به فهرست داروهای ممنوعه اضافه شدند.
بدلیل احتمال مصرف نابجای هورمون تستوسترون توسط ورزشکاران برای فرار از نتایج آزمایش مثبت در سال۱۶۸۴ نسبت غلظت ادراری تستوسترون به ابی تستوسترون معادل ۶ به ۱ بعنوان حد مجاز شناخته شد و بالاتر از آن، نشانگر مصرف تستوسترون خارجی قلمداد گردید.(زیرا این ترکیب در بدن یک فرد عادی وجود دارد) خلع مدال طلای بن جانسون دونده کانادایی در المپیک۱۹۸۸ سئول به دلیل مصرف نابجای داروی استانوزولول و ده ها مورد دیگر از این دست نشانگر وسعت مصرف این داروها در ورزش امروز می باشد. این داروها توسط ورزشکاران جهت افزایش کارآیی ورزشی، حجم و قدرت عضلانی، ایجاد ظاهری درشت و خشن نما و بالاخره افزایش حالت تهاجمی و کاهش احساس خستگی استفاده می شوند. بیشترین میزان مصرف این داروها در رشته های بدنسازی، دومیدانی،کشتی، وزنه برداری و فوتبال گزارش شده است. اولین گروه از اثرات جانبی این داروها، عوارض مردانه(اندروژنی)ناشی از آنها است که شامل پیدایش و افزایش جوش صورت، طاسی، تحلیل رفتن شور جنسی، تحلیل بیضه ها، تحریک پذیری، حالت تهاجمی، ژنیکوماستی(بزرگ شدن پستانها) ایجاد صفات مردانه در زنان و بالاخره عقیمی می باشد. عوارض عضلانی اسکلتی این داروها شامل تسریع بسته شدن اپی فیز استخوان ها(خط رشد) در دوران نوجوانی و جوانی و بنابراین رکورد رشد، افزایش احتمال در رفتگی استخوان، عدم تناسب عضله با زردپی و بالاخره تخریب مفاصل می باشد.
استروئیدهای آنابولیزان پس از بسته شدن اپی فیز تاثیری بر روی رشد استخوان ها ندارند. عوارض کبدی استروئیدهای آنابولیزان گسترده بوده و در زمره عوارض بلند مدت و خطرناک این داروها می باشد. این عوارض در هنگام مصرف انواع خوراکی داروها بیشتر دیده می شوند و امروزه بدلیل روی آوردن ورزشکاران به این نوع از داروها به لحاظ دفع سریعتر آنها نسبت به انواع تزریقی، متاسفانه مبزان مصرف نوع خوراکی بالا رفته است. اثر بر روی متابولیسم (سوخت و ساز) کبدی داروها و استروئیدهای درون زا، احتباس صفرا و یرقان انسدادی، نارسایی کبدی، تخریب بافت کبد و بالاخره سرطان های خوش خیم و بدخیم از جمله عوارض کبدی این داروها هستند که زمان بروز آنهاحتی تا ۲۲ سال بعد از مصرف دارو نیز گزارش شده است. دسته بندی عوارض جانبی داروهای آنابولیزان، بر روی کلیه و پروستات ایجاد می شوند که مهم ترین آنها بزرگ شدن پروستات و سرطان پروستات و سرطان کلیه هستند. از جمله مهم ترین عوارض قلبی-عروقی و خونی استروئیدهای آنابولیزان که به فراوانی مشاهده می شوند و بدین ترتیب افزایش احتمال بروز سکته قلبی(انفارکتوس میوکارد) و سکته مغزی، افزایش میزان انعقاد خون و افزایش تعداد سلولهای خون (پنی سیتمی) قابل ذکر هستند. علاوه بر اثرات جسمانی فوق الذکر، دسته ای از اثرات روحی-روانی نظیر افسردگی، هیجان، جنون و بالاخره اعتیاد نیز در اثر مصرف این داروها ایجاد می شوند.
د)داروهای ادرارآور: در این گروه میتوان از فوروسماید، تیازید، اسپیرونالاکتون و … نام برد: این داروها شامل دسته گسترده ای از ترکیبات شیمیایی با اثر مشترک افزایش میزان دفع ادرار می باشد. داروهای مدر در مواردی نظیر گلوکوم، قلیایی کردن ادرار، آلکالوزمتابولیک، کوه گرفتکی حاد، ادم حاد ریوی، افزایش کلسیم خون، مسمومیت با یونهای مختلف، نارسایی حاد کلیوی، افزایش اسید اوریک خون، فشار خون بالا، نارسایی احتقانی قلبی و دیابت بی مزه کاربرد درمانی دارند. مصرف نابجای داروهای مدر در ورزش بدلیل اثر کاهش وزن ناشی از آنهاست که در رشته هایی نظیر کشتی، وزنه برداری، بوکس، ورزشهای رزمی و قایق رانی مطلوبست به علاوه این داروها برای رقیق کردن ادرار و فرار از نتیجه آزمایشات مثبت سایر داروهای مورد استفاده در دوپینگ بکار می روند. از عوارض ناخواسته این داروها، بهم خوردن تعادل آب و الکترولیتهای بدن(که برای حفظ حیات بسیار ضروری است) و مخاطرات قلبی-عروقی، عصبی و متابولیک ناشی از آن قابل ذکر است.
ه)هورمونهای پپتیدی وگلیکوپروتئینی و آنالوگهای آنها: داروهایی مثل هورمون رشد اریتروپویتین و … در این دسته جای می گیرند.
با این حال برخی از داروها نیز موجودند که مصرف آنها تا حد خاصی بلامانع است ولی استفاده بیش از حد مجاز آنها دوپینگ تلقی می شود. از این میان می توان از الکل، ماری جوآنا(حشیش)، داروهای بیحس کننده موضعی، کورتیکوستروئیدها و بتابلوکرها نام برد.

قوانین و مجازاتهای دوپینگ

در صورت استفاده از استروئیدهای آنابولیک، داروهای ادرارآور، هورمونهای پپتیدی وگلیکوپروتئینی و آنالوگهای آنها یا دستکاری فیزیکی، شیمیایی یا دارویی ادرار محرومیت های زیر اعمال می گردد:
در اولین ارتکاب جرم: ۴-۲ سال تعلیق
در دومین ارتکاب جرم: تعلیق مادام العمر
در صورت استفاده از مواد و روشهای غیر مجاز بجز مواردی که در بالا ذکر شد:
در اولین ارتکاب جرم به مدت ۳-۶ ماه
در دومین بار به مدت ۲سال
در سومین ارتکاب به صورت مادام العمر محروم می شود.
به هنگام استفاده از مواد محدود شده حکم محرومیت بر حسب مورد صادر خواهد شد. در نهایت فدراسیون ملی هر کشور مسوول شرکت سالم و عاری از دوپینگ ورزشکاران در مسابقات است. به همین جهت در صورت احراز دوپینگ توسط ورزشکار مجازات ها و جریمه هایی نیز برای فدراسیون مربوطه در نظر گرفته می شود.

در دوران محرومیت ورزشکار

صلاحیت انتخاب برای مسابقه در هیچکدام از مسابقات بین المللی به رسمیت شناخته شده و یا هر مسابقه ای که تحت نظارت فدراسیون ملی باشد را ندارد.
محروم از شرکت در سمینار یا همایش است.
صلاحیت انتخاب بازی یا هر موقعیت شغلی نظیر داوری، مربیگری، مسئولیت، ریاست، مشاوره و… را ندارد.
هرگونه ترفیع، مدال، عناوین و مقامهایی که در هنگام یا پس از تاریخ دوپینگ کسب کرده است از وی سلب خواهد شد.
هر ورزشکار، مربی، داور، رئیس، مشاور یا هر شخصی که در رابطه با مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه مجرم شناخته شود، در همان اولین ارتکاب جرم به طور مادام العمر محروم می گردد.

روش انتخاب ورزشكاران براي آزمايش دوپينگ

در مسابقات بین المللی بر چه مبنایی جهت آزمایش دوپینگ انتخاب می شوند؟
روش انتخاب ورزشکاران برای انجام آزمایش، مطابق با قوانین جاری کنترل دوپینگ در هر رویداد ورزشی است. در بازیهای المپیک، به طور معمول مقامهای اول تا چهارم در هر رشته، به علاوه یک یا چند نفر که به صورت اتفاقی انتخاب می گردند، برای تست در نظر گرفته می شوند. دررشته های ورزشی رکوردی نظیر دو ومیدانی، وزنه برداری، شنا، نتیجه منفی آزمون برای ثبت رکورد ورزشکاران الزامی است. بنابراین در هر مکان و در هر زمانی این احتمال وجود دارد که هر ورزشکار برای آزمایش دوپینگ انتخاب شود. هر چند که در آن مسابقه موفقیتی کسب نکرده باشد.

دوپينگ با داروهاي معمولي

آیا دوپینگ تنها از طریق تزریق داروهای پیچیده و یا کمیاب صورت می گیرد؟
خیر، بسیاری از داروها و فراوردههای ساده ای که حتی نیاز به نسخه پزشک ندارد(نظیر داروهای ضدسرفه، ضدسرماخوردگی و…) ممکن است حاوی موادی باشد تست دوپینگ را مثبت نماید. به همین جهت قبل از مصرف هر گونه دارو توسط ورزشکار باید با پزشک مشورت شود.

جمع بندی عوارض

از عواض جانبی استروئیدهای آنابولیک (نظیر تستوسترون،ناندرولون و …) که گاهی توسط ورزشکاران مورد سوء استفاده قرار میگیرد چه میدانید؟
این داروها دارای عوارض جانبی بسیاری هستند که برخی از آنها برگشت پذیر و بعضی دیگر غیرقابل برگشت می باشند از جمله میتوان موارد ذیل را نام برد:
الف) عوارض قلبی و عروقی: احتباس آب و نمک، افزایش حجم خون، ازدیاد فشار خون، افزایش چربی های خون، بی نظمی ریتم قلب، تغییر ابعاد قلب، انفارکتوس فلبی و سکته مغزی.
ب) عوارض کبدی: اختلال کبدی، اختلال در عملکرد کبدی، افزایش آنزیم های کبدی، یرقان و سرطان کبد.
ج) عوارض جانبی خاص مردان: کاهش تعداد اسپرم ها، تحلیل رفتن بیضه ها، عقیمی، بزرگ شدن پستان ها، احساس دفع فوری و مکرر ادرار، طاسی، افزایش و کلفت شدن موهای زاید، افزایش تعداد جوش های پوستی در نواحی مختلف بدن، کاهش توانایی جنسی.
د) عوارض جانبی خاص زنان: اختلال در قاعدگی، هیرسوتیسم(رشد زیاد و کلفت شدن مو در نواحی غیر طبیعی مثلاً در صورت خانم ها)، جوش های پوستی در نواحی مختلف بدن، طاسی، کلفت شدن صدا، تحلیل پستانها، سرکوب شیردهی، پوست چرب و آکنه.
ه) عوارض جانبی در پسران نابالغ: بسته شدن زودرس غضروف های رشد و توقف رشد قدی، رشد غیرطبیعی مو، تیرگی پوست.
و) عوارض روانی: افسردگی، هیجان بیش از حد، پرخاشگری شدید، بی ثباتی عاطفی، حالت تهاجمی و خشونت، بی خوابی، اضطراب، اختلالات شخصیت و وابستگی روانی به دارو.

ز) سایر عوارض: افزایش احتمال ابتلا به سرطان پروستات و سرطان کلیه، تغییر اسکلت صورت، پیری زودرس.

دليل استفاده از داروهاي ادرار آور در ورزشكاران

به سه دلیل: نخست آنکه این داروها ممکن است در کاهش سریع وزن و رسیدن به رده وزنی مورد نظر موثر باشند، این امر به ویژه در رشته های ورزشی مانند کشتی، وزنه برداری، بوکس که در رده های وزنی خاصی انجام می گیرند، صدق می کند.
ثانیاً دیورتیکها ممکن است برای رفع احتباس مایع ناشی از مصرف استروئیدهای آنابولیک بکار روند. این امر احتمالاً در ورزشکاران پرورش اندام که می خواهند هر چه بیشتر عضلانی به نظر برسند، سودمند است.
ثالثاً ورزشکاران ممکن است از دیورتیکها استفاده کنند تا میزان دفع ادرار را تغییر دهند و باعث تغییر غلظت داروهای غیرمجاز در ادرار شوند. بدین ترتیب ورزشکاری که برای آزمون دارویی انتخاب شده سعی می کند تا حجم ادرارش را بالا برده و داروهای دوپینگ یا متابونیتهای آنها را در ادرار رقیق نماید.
البته نشان داده شده است که این تقلب احتمالاً موثر نیست.

دوپينگ خوني

دوپینگ خونی چیست و در چه ورزش هایی استفاده می شود؟
تزریق خون به یک فرد با سطح طبیعی گلبول قرمز در جهت افزایش هموگلوبین را دوپینگ خونی می گویند. هدف از این کار افزایش توانایی حمل اکسیژن در خون و بنابراین افزایش قدرت استقامتی آن شخص می شود. انتقال خون می تواند از یک دهنده با گروه خونی مشابه و سازگار (انتقال همسان) انجام شود و یا تزریق مجدد خون فرد به خودش بعد از یک دوره ذخیره صورت گیرد(انتقال از خود) بدین ترتیب افزایش ناکهانی توده گلبولهای قرمز با انتقال گلبولها به فرد موجب افزایش توان هوازی حداکثر و آمادگی جسمانی هوازی می گردد. با توجه به اینکه دوپینگ خونی مقاومت را افزایش می دهد استفاده از آن در ورزشهای استقامتی مثل اسکی، دو ماراتن و دوچرخه سواری گزارش شده است.

نمونه گيري براي آزمايش دوپينگ

در آزمایشات دوپینگ نمونه گیری از بیمار به چه صورت است؟
در موارد معمول، آزمایش دوپینگ بر روی نمونه ادراری انجام می شود. درصورت مثبت شدن نمونه ادرار، برای تایید نتیجه از تجزیه نمونه خون استفاده می شود. در صورت شک به دوپینگ خونی و یا مصرف موادی که با آزمایش خون بهتر قابل شناسایی هستند نمونه خونی از فرد گرفته خواهد شد.

دوپينگ با چاي وقهوه و كوكاكولا

آیا مصرف چای، قهوه یا کوکاکولا می تواند باعث مثبت شدن تست دوپینگ شود؟
کافئین یک ماده دارویی فعال است که در نوشیدنی های مرسوم نظیر چای، قهوه و کوکاکولا وجود دارد. میان آن بسته به نوع نوشیدنی و نحوه تهییه آن متغیر است. بر اساس یک پژوهش مصرف حدود ۱۰۰۰ میلی گرم کافئین می تواند سطح آنرا در ادرار به حد غیر مجاز برساند. غلظت متوسط کافئین در چای و قهوه به ترتیب ۸۰-۵۰ و ۱۵۰-۸۰ میلی گرم می باشد. بنابراین می توان دریافت که با مصرف مفرط و بیش از اندازه این نوشیدنیها ممکن است تست دوپینگ مثبت شود هر چند که در حالت طبیعی این میزان مصرف نمی گردد. علاوه برای کافئین یکی از محتویات برخی از داروها نظیر داروهای سرماخوردگی و میگرن است که البته میزان آن در هر دور کمتر از ۱۰۰ میلی گرم می باشد. کافئین دارای یک اثر تحریک مرکزی مشابه با آمفتامین است که خستگی را تقلیل داده و تمرکز و هوشیاری را افزایش می دهد ولی دورهای بالای آن میتواند باعث لرزش اندامها، اضطراب، بی خوابی و حالت عصبانیت شود.

منبع: سایت پزشکان ایران

]]> http://ifsafed.com/dragonboat/?feed=rss2&p=657 0 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=673 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=673#comments Fri, 01 Nov 2013 05:46:20 +0000 http://ifsafed.com/dragonboat/?p=673 مسابقات داخلی پیوسته و مرتب، لیگ حرفه ای، اردوهای بلند مدت، حضور مرتب در کلیه مسابقات برون مرزی، در اختیار داشتن بهترین پاروها و قایق های جهان، استفاده از امکانات تمرینی حرفه ای، در اختیار داشتن مکمل های ورزشی مناسب، کسب درآمد از طریق دراگون بوت و …این ها آرزوهای همه ورزشکاران، مربیان و دست اندرکاران دراگون بوت در کشور است و صد البته مسؤولین دراگون بوت نیز به طور کامل به این خواسته ها و انتظارات واقفند. پس چرا این آرزوها محقق نمی شوند؟!اولین پیش نیاز برای تحقق این آرزوها، وجود بودجه کافی است. در حدود ۱۴۰ رشته ورزشی تحت پوشش ۴۸ فدراسیون ورزشی در ایران فعالیت می کنند. وزارت ورزش و جوانان سعی می کند با کمک های مالی بخشی از نیاز های این فدراسیون ها را برآورده کند. فارغ از درست یا نادرست بودن این اولویت بندی، در این میان برخی از این رشته ها نسبت به رشته های دیگر از اولویت هایی برخوردار هستند. مسلما رشته هایی که در رویدادهای المپیک قرار داشته و شانس مدال آوری بیشتری در آن ها وجود داشته باشد در اولویت بالاتری نیز قرار دارند. برای نمونه نمی توان انتظار داشت که بودجه ای که به کشتی به عنوان ورزش ملی ایران و دارای شانس بالای مدال المپیک تعلق می گیرد با دیگر رشته ها برابر باشد. به همین ترتیب دیگر رشته های المپیکی در اولویت های بعدی قرار دارند. دراگون بوت هنوز وارد بازی های المپیک نشده است و تخمین نزدیکی از ورود این رشته به المپیک در دست نیست. در مرحله بعد رشته هایی قرار می گیرند که در بازی های آسیایی حضور دارند. در این میان نیز رشته های مدال آور در اولویت بالاتری قرار دارند. البته دراگون بوت به صورت موقت (نه دائمی) در بازی های آسیایی سال ۲۰۱۰ در گوانگجو قرار گرفت که تیم های ایران علیرغم آمادگی نسبتا بالا موفق به کسب مدال در این رقابت ها نشدند. کمیته المپیک آسیا (OCA) در جریان بازی های آسیایی ساحلی مسقط در سال ۲۰۱۰ تصمیم گرفت که دراگون بوت در بازی های آسیایی سال ۲۰۱۴ در اینچئون کره جنوبی قرار نداشته باشد. بنابراین حداقل تا بازی های آسیایی سال ۲۰۱۸، دراگون بوت در این رقابت ها دیده نمی شود. البته در این اولویت بندی بعضا بحث علاقه عمومی نیز به میان می آید. مثلا رشته فوتبال علیرغم ناتوانی در کسب مدال در بازی های المپیک یا بازی های آسیایی، به دلیل وجود علاقه مندان زیاد و اهمیت نتایج آن برای عموم مردم در اولویت بالاتری قرار می گیرد. که البته دراگون بوت با توجه به نوپا بودن و این که اکثر مردم ایران کوچکترین شناختی از آن ندارند، نمی تواند از این حیث واجد اولویتی در نگاه تصمیم گیران باشد.

با این اوصاف بخش قابل توجهی از حدود ۱۴۰ رشته ورزشی فعال در ایران از نگاه مسؤولین وزارت ورزش و جوانان، اولویت بالاتری در تخصیص بودجه نسبت به دراگون بوت دارند.

اما مشکل به همین جا خلاصه نمی شود. برای مثال تجهیزات بسیاری از این رشته ها در داخل کشور تولید می شوند و بنابراین تهیه و جایگزین کردن آن ها به سرعت می تواند صورت پذیرد. اما در مورد دراگون بوت اگرچه تلاش هایی در این زمینه صورت گرفته است، اما همچنان سطح کیفی محصولات داخلی اعم از قایق و پارو با مشابه خارجی قابل مقایسه نیست و عملا نیاز ورزشکاران را بر طرف نمی کند. همین موضوع سبب می شود که روند خرید و جایگزین کردن این تجهیزات به روندی بسیار پرهزینه و زمان بر تبدیل شود.

مشکل بزرگ بعدی، حجم رویدادهای این رشته ورزشی است. به عنوان مثال برگزاری یک مسابقه قهرمانی کشور مستلزم تهیه خوابگاه و غذا برای حداقل ۶۰۰-۷۰۰ نفر است. این رقم شاید در مورد رشته های دیگر به ۱۰۰ نفر نیز نرسد. همین موضوع باعث می شود تا برگزاری مسابقات متعدد هم از لحاظ هماهنگی های لازم و هم از لحاظ بحث هزینه بسیار سخت شود. برای نمونه برای برگزاری مسابقات قهرمانی کشور در تهران، باید بیشتر خوابگاه های مجموعه ورزشی آزادی را در اختیار گرفت که این موضوع مستلزم تعطیل کردن اردوها و مسابقات رشته های دیگر است. شهرستان های دیگر نیز عموما فاقد شرایط برگزاری چنین رویدادهایی هستند.

این مشکل در مورد اعزام های برون مرزی نیز وجود دارد. اعزام یک تیم بانوان و یک تیم آقایان با در نظر گرفتن مربیان و سرپرستان تیم ها به معنی اعزام حداقل ۶۰ نفر می باشد. این رقم نیز در رشته های ورزشی دیگر به مراتب پایین تر است و همین موضوع مسؤولین را ترغیب می کند که برای پررنگ کردن کارنامه خود چند تیم کوچک را به جای یک تیم بزرگ به مسابقات اعزام کنند.

البته این مشکلات در سطح بین المللی نیز به صورت جدی وجود دارد. طبق آخرین اعلام فدراسیون جهانی دراگون بوت (IDBF)، تعداد ۸۳ کشور در زمینه دراگون بوت فعالیت می کنند اما همانطور که دیده ایم بخش بسیار کمی از این کشورها در رقابت های بین المللی حضور پیدا می کنند. برای نمونه در آخرین رقابت مهم دراگون بوت یعنی مسابقات قهرمانی جهان IDBF در سال ۲۰۱۱ در کشور ایالات متحده، تنها ۱۷ کشور از این ۸۳ کشور حضور داشتند که ۴ کشور از این ۱۷ کشور، تنها در بخش قایق ۱۰ نفره شرکت کرده بودند. در این میان کشوری مثل اندونزی که شاید بهترین تیم های دراگون بوت جهان را در اختیار داشته باشد و سابقه بسیار طولانی و تاریخی در این رشته ورزشی دارد، تنها دوبار در سال های ۱۹۹۵ در کشور چین و ۱۹۹۷ در کشور هنگ کنگ در مسابقات قهرمانی جهان این رشته حضور داشته است که بار اول با کسب دو مدال نقره و یک مدال برنز به مقام سوم مجموع رقابت ها دست پیدا می کند و بار دوم با کسب ۶ مدال طلا و یک مدال نقره در مجموع این رقابت ها به مقام قهرمانی می رسد. اما از سال ۱۹۹۷ تا کنون به دلیل مشکلات مالی هرگز نتوانسته است در مسابقات قهرمانی جهان این رشته ورزشی حضور داشته باشد. یا کشوری مثل میانمار که با اعزام تنها یک تیم مردان به بازی های آسیایی گوانگجو موفق به کسب تمامی مدال های نقره ممکن شد، تنها یک بار در سال ۱۹۹۷ توانسته است در رقابت های قهرمانی جهان حضور داشته باشد. البته مشخص است که همین چند حضور اندک این تیم ها در این رقابت ها نیز به دلیل نزدیکی مسافت کشورهای میزبان با آن ها بوده است. ایجاد رقابت های با تعداد پاروزن کمتر، مثل رقابت های قایق ۱۰ نفره و قایق ۵ نفره نیز از همین زاویه دید قابل ارزیابی است زیرا فدراسیون های جهانی سعی می کنند با کم کردن هزینه های اعزام تیم ها، کشورهای بیشتری را برای حضور در رقابت هایشان متقاعد کنند. برگزاری رقابت های لیگ حرفه ای و امثال آن نیز در هیچ کجای دنیا انجام نمی شود و کشورها بسته به تعداد علاقه مندان به این رشته، تنها تعداد معدودی مسابقه و جشنواره غیر حرفه ای در طول سال برگزار می کنند.

در هر صورت این رشته ورزشی، رشته ورزشی مورد علاقه ماست و با تمامی این مشکلات ما به عنوان جامعه دراگون بوت ایران وظیفه داریم تا تمام تلاش خود را به کار ببندیم و رشته مورد علاقه خود را در کشور توسعه دهیم و آن را به جایگاه واقعی آن برسانیم. در این راه اتکاء به بودجه و کمک های دولتی قطعا نمی تواند رشد این رشته را با سرعت دلخواه ما به همراه داشته باشد. چنانچه دست روی دست بگذاریم و همه منتظر این باشیم که وزارت ورزش و جوانان بدون هیچ دلیل موجهی (با توجه به اولویت های ذکر شده در بالا) بودجه ای چند برابری را به رشته ما اختصاص دهد، قطعا پیشرفت این رشته ورزشی نیز چندان محسوس نخواهد بود. ظرفیت و توانمندی معدود مسؤولان دراگون بوت کشور نیز در جذب سرمایه، محدود می باشد و بدون ورود بخش خصوصی نمی توان به آینده این رشته ورزشی چندان امیدوار بود. اما اگر همه جمعیت بزرگ دراگون بوت در ایران دست به دست هم بدهیم و با استفاده از موقعیت ها، ارتباطات و … که می توانیم ایجاد کنیم بخش خصوصی و حامیان مالی را در زمینه حمایت از این رشته ورزشی فعال کنیم، قطعا روند توسعه این رشته ورزشی شتاب دوچندانی خواهد یافت. انجام مذاکره در جهت یافتن حامیان مالی برای برگزاری مسابقات داخلی می تواند یکی از راه های فعالیت در این زمینه باشد. چرا استان شما میزبان مسابقات بعدی دراگون بوت نباشد؟! یکی دیگر از راه هایی که به تازگی در این زمینه باز شده است، جذب سرمایه به منظور حضور در مسابقات بین المللی باشگاهی است. همانطور که می دانید IDBF در سال های زوج میلادی مسابقات قهرمانی باشگاه های جهان را برگزار می کند. بنابراین در صورت جذب حامی مالی برای تیم استان خود، می توانید هر ساله در یکی از معتبرترین رقابت های دراگون بوت جهان حضور داشته باشید. در این میان انبوه مسابقات بین المللی نیز وجود دارند که تیم ها می توانند با هماهنگی در زمینه اعزام به این رقابت ها اقدام کنند. شاید در ذهن شما در رابطه با هزینه ها و دیگر مسائل مربوط به این مسابقات سوال هایی وجود داشته باشد. در این صورت به راحتی از طریق تماس با آدرس پست الکترونیکی info@irandba.ir  می توانید پاسخ تمامی سوال هایتان را در اسرع وقت دریافت کنید. همچنین مسؤولین انجمن از هیچ کمک اطلاعاتی و قانونی به شما در زمینه جذب حامیان مالی دریغ نخواهند کرد. این ها تنها بخش کوچکی از فعالیت های ممکن در جهت رشد و توسعه دراگون بوت در ایران است و شما با استفاده از خلاقیت های خود قطعا می توانید راه های بیشتری برای این منظور پیدا کنید.

در این صورت شاید بتوان در آینده ای نه چندان دور به تحقق بخشی یا حتی همه آرزوهای به ظاهر دست نیافتنی، امیدوار بود!